De oorsprong
In de eerste helft van de 20e eeuw was dataregistratie in de industrie vaak analoog. Werknemers vulden handmatig logboeken in om informatie bij te houden over bijvoorbeeld productieaantallen, onderhoudscycli en voorraadbeheer. Dit proces was niet alleen arbeidsintensief, maar ook foutgevoelig. Bovendien was de beschikbaarheid van gegevens beperkt: papieren rapporten waren niet gemakkelijk te delen, wat de snelheid en efficiëntie van besluitvorming beperkte.
Met de introductie van mechanische tellers en later digitale meetapparatuur in de jaren '70 en '80 van de vorige eeuw werd het vastleggen van data eenvoudiger en nauwkeuriger. Toch bleef de verwerking van data vaak een handmatig proces, wat betekende dat er geen real-time inzicht beschikbaar was.