Tranzystor bipolarny, czyli tranzystory PNP i tranzystory NPN
Tranzystory NPN i PNP to bipolarne tranzystory złączowe. W przewodzeniu prądu w tych tranzystorach biorą udział dwa typy nośników: elektrony i dziury. Tranzystory bipolarne powstają z połączenia trzech warstw półprzewodników P i N oraz występują w dwóch podstawowych odmianach: NPN (Negatywny-Pozytywny-Negatywny) i PNP (Pozytywny-Negatywny-Pozytywny).
Niezależnie od tego, z którą odmianą mamy do czynienia, w tych tranzystorach zawsze wyróżnia się trzy wyprowadzenia, jak: E (emiter), B (baza) oraz C (kolektor). Mały prąd, płynący między bazą i emiterem, wykorzystuje się do sterowania większym prądem, który płynie między kolektorem a emiterem.
Tranzystor NPN
Tranzystor NPN to najczęściej używany tranzystor bipolarny. Jest on zbudowany przez umieszczenie półprzewodnika typu P między dwoma półprzewodnikami typu N. W tym typie tranzystora prąd płynie w kierunku kolektor-emiter. Do włączenia tranzystora NPN dochodzi, gdy prąd przepływa przez bazę tranzystora.
Tranzystor PNP
Tranzystor PNP "włącza się", czyli otwiera kanał między emiterem a kolektorem, gdy z emitera do bazy tranzystora płynie niewielki prąd. By w tranzystorze PNP nastąpił przepływ prądu bazy, musi być ona bardziej ujemna w stosunku do emitera o ok. 0,7V dla podzespołów krzemowych i ok. 0,3V dla germanowych.
Budowa tranzystora PNP jest całkowicie przeciwna do tranzystora NPN. Tranzystor PNP składa się z półprzewodnika typu N między dwoma półprzewodnikami typu P. Tranzystory tego typu mogą być wykorzystywane także jako elektroniczne elementy przełączające