Czujnik temperatury Pt100 jest najczęściej wykorzystywanym w przemyśle rozwiązaniem do pomiaru temperatury. Swoją popularność zawdzięcza długoterminowej stabilności platyny, z której jest wykonany, a także wysokiej dokładności i powtarzalności pomiarów.
Rezystancyjne czujniki temperatury (RTD) są dokładniejsza i mają wyższą rozdzielczość pomiaru niż np. czujniki termoelektryczne (termopary). Jednakże, nie istnieją idealne urządzenia do pomiaru temperatury i w pomiarach RTD również występują pewne odchyłki. Dopuszczalne tolerancje błędów dla platynowych rezystancyjnych czujników temperatury zostały dokładnie określone w międzynarodowej normie IEC 60751 (polska PN-EN 60751).
Norma PN-EN-60751 ustala wartość rezystancji oporników w funkcji temperatury oraz określa ich klasy tolerancji. W rozumieniu normy, tolerancja to maksymalne dopuszczalne odchylenie od nominalnej charakterystyki statycznej (NSH), wyrażone w stopniach Celsjusza.
Istnieją cztery klasy tolerancji (od "najlepszej" do "najgorszej"): AA, A, B, C.
Należy zaznaczyć, że klasa tolerancji termometrów rezystancyjnych nie zależy od jego rodzaju (platynowy, miedziany, niklowy) ani od elementu pomiarowego (rezystora). Klasa tolerancji zależy tylko od wartości tolerancji.
W rewizji normy IEC 60751 po raz pierwszy wprowadzono rozróżnienie pomiędzy rezystorami a termometrami rezystancyjnymi.
Rezystory zbudowane są w drutu platynowego (rezystory drutowe) lub z cienkiej warstwy platyny (rezystory cienkowarstwowe). Przeznaczone są do montowania w termometrach rezystancyjnych.
Zgodnie z normą, termometr rezystancyjny składa się z rezystora wbudowanego w rurę osłonową, przewodów łączących oraz elementów mocujących lub główek przyłączeniowych.
Norma IEC została zrewidowana, gdyż z badań prowadzonych przez producentów urządzeń wyniknęły pewne rozbieżności, m.in. okazało się, iż rezystory cienkowarstwowe w wysokich temperaturach mają mniejszą dokładność niż ta opisywana w normie. Najnowsze badania wykazały także, że charakterystyka rezystora różni się, gdy jest on testowany w warunkach laboratoryjnych w stosunku do tej, gdy jest on zamontowany w termometrze. W związku z tym, powstał osobny podział na klasy dokładności dla rezystorów.
Uwzględniony zostały również różny zakres temperatur dla Pt100 w wersji drutowej i wersji cienkowarstwowej. Czujniki Pt100 w wersji drutowej posiadają klasy W 0,1, W 0,15 , W 0,3 i W 0,6 (W od "Wire Wound"). Natomiast rezystory warstwowe występują w klasach od F 0,1 do F 0,6 (F od „Thin Film“).
Czujnik temperatury Pt100 w klasie A posiada:
błąd wartości granicznej na poziomie ± (0,15+0,002 * t), co daje ±0,15 °C dla temperatury 0 °C i ±0,35 °C dla 100 °C
zakres temperatury w przypadku rezystorów cienkowarstwowych, który mieści się w zakresie od -30 do +300°C
zakres temperatury w przypadku rezystorów drutowych który mieści się w zakresie od -100 do +450°C
Czujnik temperatury w klasie B posiada:
błąd wartości granicznej na poziomie ± (0,3+0,005 * t), co daje ±0,3 °C dla temperatury 0 °C i ±0,8 °C dla 100 °C
zakres temperatury w przypadku rezystorów cienkowarstwowych, który mieści się w zakresie od -50 do +500°C
zakres temperatury w przypadku rezystorów drutowych który mieści się w zakresie od -196 do +600°C
Klasa tolerancji nie powinna być pierwszą cechą, na którą zwraca się uwagę przy wyborze termometru oporowego. Jak to zwykle bywa, wybór klasy uzależniony jest od rodzaju aplikacji:
Termometry rezystancyjne klasy C mają najniższy koszt, dlatego są szeroko stosowane w aplikacjach, w których dopuszczalna jest tolerancja większa niż 1°C.
Termometry rezystancyjne klasy B mają najlepszą kombinację klasy tolerancji i ceny i są najczęściej stosowane w warunkach przemysłowych.
Czujniki temperatury klasy A są stosowane w przemyśle energetycznym do określania temperatury nośnika ciepła z maksymalną dokładnością.
Sondy klasy AA, mające ultra wysoką precyzję i dokładność pomiaru, są używane do pomiaru temperatury wyłącznie w badaniach i zastosowaniach naukowych.